WYJŚĆ

dziewięć miesięcy
w obcej macicy

czas wyjść do światła
z nocy milczenia
mokrej i słonej

i cichej
– krzyk jest we mnie
i poza nią

czas odciąć węzeł
co zawiązałem sam
z dzięcięcej głupoty
z dorosłych pragnień

już czas
mierzony biciem cudzego serca

dziś śnił mi się właśnie
mój poród
czy może życie przed

wiem
w snach jest przyjemniej
światło nie razi
nikt nie krzyczy
nie płacze

czas się pożegnać
wyjść
– nie uciekać –
spokojnie

by nie zabrać ze sobą cudzego serca
by węzeł nie zamienił się w pętlę

------

Maçanet de la Selva, 20 kwietnia 2007