PO CO PISAĆ WIERSZE

Po co pisać wiersze,
których nikt nie zrozumie?
Popatrzą; powiedzą – ładne, ciekawe.

Odłożą na półkę
obok historii wojen i słowników;
zamienią je w zwykły tusz
na szarzejącym papierze.
Inni wcisną między swoje tomiki
i sięgając po nie zamażą litery na grzbiecie;
aż zapomną.
Inni powyrywają kartki ze słowami,
które wydają im się znajome
i wcisną między zdjęcia w rodzinnym albumie.

Wiersze trzeba pisać tak,
by nigdy nie zostały zapisane.
By między piórem i kartką nie znalazło ich oko
(uzbrojone w szkiełko).
Na wszelki wypadek
co dzień tylko jedno słowo,
by w powietrzu wzburzonym przez ręce zegara
odnalazły się same
i z krzyku kukułki śmiały się w milczeniu.
Pisać je o świcie
by móc czytać o zmroku.
I nigdy
nie stawiać kropki

------

Starachowice, 22 października 2006